Η Τουρκία δεν αποδείχτηκε -ούτε αυτή τη φορά- η γη της επαγγελίας για την Εθνική Ελλάδας. Γη... της αποτυχίας, ναι! Όπως και το 2001, η τελευταία φορά έκτοτε που οι Έλληνες διεθνείς δεν παρέμειναν μέχρι το τέλος σε μία μεγάλη διοργάνωση. Με το τουρκικό κοινό να αποδοκιμάζει κάθε... πάσα της Εθνικής Ελλάδας και να φωνάζει υπέρ των αντιπάλων της και στα έξι παιχνίδια που έδωσε σε Άγκυρα και Κωνσταντινούπολη, σε συνδυασμό με τα τρωτά σημεία αυτής της "επίσημης αγαπημένης" οδήγησαν στον αποκλεισμό από τους "8". Έναν αποκλεισμό στον οποίο υποχρέωσε η παγκόσμια πρωταθλήτρια Ισπανία, τη δευτεραθλήτρια Ελλάδα, στην... επανάληψη του τελικού της Σαϊτάμα το 2006, χθες το βράδυ.
Στην Τουρκία έμελε να ανακοινώσει και την απόφασή του να μην ξαναφορέσει ποτέ ξανά το εθνόσημο στο στήθος ο Δημήτρης Διαμαντίδης. Ο "βάλτο αγόρι μου" στον ημιτελικό του 2005, με τη Γαλλία στο Βελιγράδι, στο "χρυσό" εκείνο Ευρωμπάσκετ για την Ελλάδα. Δεύτερη απανωτή απογοήτευση για τους Έλληνες που σήμερα δυσκολεύονται ακόμη και να φανταστούν μια Εθνική χωρίς τον 30χρονο Δημήτρη Διαμαντίδη στο Ευρωμπάσκετ του 2011 στη Λιθουανία. Αρχίζοντας από το σύνολο και όχι το άτομο, το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ιαπωνίας που η ίδια ομάδα -με μικρές προσθαφαιρέσεις- χάρισε στην Ελλάδα μεγεθύνει τη δεδομένη αποτυχία του αποκλεισμού από τους "8" στο Μουντομπάσκετ της Τουρκίας. Στις 6 συμμετοχές σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, μόνο το 1986 στην Ισπανία (10η) έμεινε εκτός οκτάδας η "επίσημη αγαπημένη", καθώς δύο φορές τερμάτισε στην 4η θέση (Ελλάδα 1998 και Καναδάς 1994) και μία φορά στην 6η (Αργεντινή 1990).
Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν -πικραίνοντας μάλιστα τους Έλληνες διεθνείς που μέσω του Μπουρούση και του Σπανούλη απαίτησαν σεβασμό σε αυτή την Εθνική- για την επιλογή της ήττας από τη Ρωσία με σκοπό να αποφευχθεί μία διασταύρωση με τις ΗΠΑ στον προημιτελικό. Αυτό που ίσως κάποιοι δεν συνειδητοποίησαν είναι πως η Εθνική Ελλάδας μπάσκετ των ανδρών δεν είναι... Ακτή Ελεφαντοστού να μένει ικανοποιημένη απλά και μόνο με την πρόκριση στην επόμενη φάση. Οι Έλληνες διεθνείς ζουν και αναπνέουν -θέμα συνήθειας- για το μετάλλιο! Ποιο θα ήταν το κέρδος αν η Ελλάδα ξεπερνούσε το εμπόδιο της Νέας Ζηλανδίας και μετά έπαιζε για τις θέσεις κατάταξης 5-8, με ήττα από την ομάδα άλλης ταχύτητας, τις ΗΠΑ, στα προημιτελικά; Αυτή η ομάδα... έβλεπε μόνο βάθρο -έχοντας υπερεκτιμήσει τις δυνατότητές της φέτος όπως αποδείχτηκε και από τις μεγαλοπρεπείς εμφανίσεις της στα φιλικά- και "πλήρωσε" τελικά το ρίσκο για... όλα ή τίποτα!
Ποιοι ήταν οι λόγοι που η Εθνική επέστρεψε το πρωί στην Αθήνα με το τίποτα: Όσον αφορά στο αγωνιστικό μέρος της αναμέτρησης με τους Ισπανούς, ο Γιόνας Καζλάουσκας ξέχασε στον πάγκο παίκτες που θα έδιναν ανάσες στους βασικούς, όπως ο αθλητικός Πρίντεζης, ο μέχρι τότε θετικός στην Τουρκία Καϊμακόγλου που απειλεί και απ΄ το τρίποντο, καθώς και ο έμπειρος Κώστας Τσαρτσαρής. Στη σφαίρα ευθύνης του Καζλάουσκας και των συνεργατών του, η ανικανότητα να βρεθεί η σωστή αντιμετώπιση απέναντι σε ζώνη που "αντέγραψαν" από την πρεμιέρα με την Κίνα όλοι οι ανεξαιρέτως οι αντίπαλοί μας.
Επιπλέον, η τύχη δεν μας χαμογέλασε αυτή τη φορά: Τα τρίποντα του Σπανούλη και του Φώτση έβρισκαν σίδερο στο τέλος... μόλις 7/23 τρίποντα συνολικά (30%). Φυσικά και η στόμφα πρωταθλήτριας που διέκρινε το παιχνίδι της Ισπανίας, έστω και χωρίς τους Παού Γκασόλ και Χοσέ Καλντερόν, αλλά με τους παίκτες που ήρθαν απ΄ τον πάγκο να κάνουν τη μεγαλύτερη ζημιά. Το διαφορετικό μπάσκετ που έπαιξε η Εθνική στην Τουρκία εν συγκρίσει με τα φιλικά προετοιμασίας. Η ταχύτητα στην επίθεση, το run 'n' gun του λιθουανικού μπάσκετ, για το οποίο επιλέχτηκε εξάλλου ο απερχόμενος Καζλάουσκας έμεινε στα παρκέ της Κύπρου και του ΟΑΚΑ. Ο διχασμός και οι επικρίσεις για το αν έπραξαν σωστά οι διεθνείς με το να ηττηθούν από τη Ρωσία επηρέασαν αδιαμφισβήτητα την ομάδα, χωρίς να είναι αυτός πάντως ο βασικός λόγος αποκλεισμού
Ο ξυλοδαρμός στο ΟΑΚΑ με τους Σέρβους αποσυντόνισε τους διεθνείς και είχε αρνητική επίδραση στον ψυχισμό τους. Το "εχθρικό έδαφος", με τους Τούρκους φιλάθλους να δείχνουν κάθε στιγμή -ευτυχώς χωρίς ακρότητες παρά μόνο με γιουχαΐσματα- την αντιπάθειά τους στην... Εθνική Ελλάδας. Θα μπορούσε κανείς να προσθέσει τις υποψίες για την κόντρα Μπάουμαν-Βασιλακόπουλου, μετά την αποτυχία εκλογής του τελευταίου στην προεδρία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας (FIBA). Υποψίες που επηρεάζουν σύμφωνα με την ΕΟΚ μέσα από τον ορισμό των διαιτητών.
Η ελληνική ομοσπονδία θα στείλει μάλιστα επιστολή στη FIBA, στην οποία θα εκφράζει έντονα παράπονα. Θα εκφράζονται απορίες για τον ορισμό δύο ισπανόφωνων διαιτητών, του Καριόν από το Πουέρτο Ρίκο και του Μερσέντες από τη Δομινικανή Δημοκρατία στον αγώνα με την Ισπανία. Θα απαιτείται να αναλυθεί ο τρόπος επιλογής των "ρέφερι". Η Ομοσπονδία θα θέσει επίσης θέμα μη τήρησης ισονομίας και θα υποδεικνύει τουλάχιστον πέντε φάσεις στις οποίες θεωρείται -πάντα από την πλευρά της Ελλάδας- πως υπήρξε καταστρατήγηση των κανονισμών, εις βάρος της Εθνικής μας. Και τώρα... υπομονή μέχρι το Ευρωμπάσκετ 2011 στη Λιθουανία. Μία διοργάνωση, στην οποία η Εθνική θα μεταβεί με άλλο πρόσωπο στην τεχνική ηγεσία. Ο Λιθουανός Γιόνας Καζλάουσκας δεν θα οδηγήσει την Ελλάδα μέσα στην πατρίδα του.
Το συμβόλαιό του έληξε, το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας ήταν η κορυφή της προσφοράς του, αλλά δεν φαίνεται πως θα του συγχωρεθεί η κατώτερη των προσδοκιών εμφάνιση της Εθνικής σε αυτό το Μουντομπάσκετ. Η ΕΟΚ στρέφεται ξανά προς λύση από την ελληνική αγορά προπονητών. Τα ονόματα που άρχισαν ήδη να σιγοψιθυρίζονται, αμέσως μετά τον αποκλεισμό, το βράδυ του Σαββάτου είναι πολλά. Ανάμεσα σε αυτά, ειπώθηκε και το όνομα του τέως ομοσπονδιακού τεχνικού Παναγιώτη Γιαννάκη. Αγαπημένο παιδί του αρχηγού των Εθνικών Ομάδων, Γιώργου Κολοκυθά. Το μεγάλο ερώτημα, όμως είναι κατά πόσον θα δεχόταν ο Γιαννάκης και υπό ποίους όρους να επιστρέψει σε μία Εθνική, μετά τον τρόπο που απομακρύνθηκε.
Όλα αυτά προς το παρόν είναι εικασίες βέβαια και την απόφαση, θα την λάβουν οι αρμόδιοι στην ΕΟΚ που έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο στην επιτυχία του ελληνικού μπάσκετ και της Εθνικής όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και στην αποτυχία βέβαια, όταν αυτή έρχεται.
